Warsztaty zostały zorganizowane podczas wydarzeń odbywających się w szkołach uczestniczących w projekcie i stanowiły praktyczne uzupełnienie działań edukacyjnych realizowanych wcześniej z uczniami. Ich celem było włączenie rodziców i opiekunów w proces edukacji ekologicznej oraz stworzenie przestrzeni do wspólnego zdobywania wiedzy na temat zmian klimatu, ochrony bioróżnorodności i roli błękitno-zielonej infrastruktury w kształtowaniu odporności miast na zmieniające się warunki środowiskowe. Warsztaty miały charakter otwarty i opierały się na aktywnym uczestnictwie, dzięki czemu całe rodziny mogły wspólnie wykonywać zadania, dyskutować i wymieniać doświadczenia.

Program obejmował pięć interaktywnych stanowisk edukacyjnych, z których każde poruszało inny aspekt ochrony środowiska. Zadania zostały opracowane w taki sposób, aby przekazywać wiedzę poprzez doświadczenie, rozwijać umiejętność obserwacji przyrody oraz zachęcać uczestników do świadomego podejmowania decyzji wpływających na środowisko.

Jedno ze stanowisk poświęcono owadom zapylającym. W trakcie gry edukacyjnej uczestnicy poznawali strukturę rodziny pszczelej oraz role pełnione przez królową, robotnice i trutnie. Ważnym elementem zajęć było również rozpoznawanie rodzimych roślin miododajnych, takich jak chaber bławatek, krokus, mniszek lekarski czy wrzos. Dzięki temu uczestnicy mogli lepiej zrozumieć zależności zachodzące pomiędzy roślinami a zapylaczami oraz uświadomić sobie znaczenie tych owadów dla zachowania bioróżnorodności, funkcjonowania ekosystemów i bezpieczeństwa żywnościowego.

Kolejne stanowisko dotyczyło różnorodności gatunkowej drzew. Uczestnicy pracowali z wielkoformatowymi planszami edukacyjnymi, dopasowując liście do odpowiednich gatunków oraz klasyfikując je jako rodzime, obce lub obce inwazyjne. Ćwiczenie pozwalało poznać charakterystyczne cechy najczęściej spotykanych gatunków drzew oraz zrozumieć, dlaczego zachowanie rodzimych gatunków ma istotne znaczenie dla ochrony lokalnych ekosystemów. Jednocześnie zwracano uwagę na zagrożenia wynikające z rozprzestrzeniania się gatunków inwazyjnych, które mogą wypierać rodzimą florę i negatywnie wpływać na równowagę przyrodniczą.

Duży nacisk położono również na edukację dotyczącą prawidłowej gospodarki odpadami. W ramach interaktywnego zadania uczestnicy przyporządkowywali różne rodzaje odpadów do właściwych frakcji, poznając zasady selektywnej zbiórki oraz możliwości ponownego wykorzystania surowców. Ćwiczenie stanowiło punkt wyjścia do rozmowy o gospodarce o obiegu zamkniętym, ograniczaniu ilości odpadów oraz wpływie codziennych wyborów konsumenckich na środowisko.

Program uzupełniały przyrodnicze gry memory poświęcone zwierzętom występującym w polskich lasach oraz wielkoformatowa kolorowanka przedstawiająca dzikie zapylacze i ich naturalne siedliska. Aktywności te rozwijały spostrzegawczość, utrwalały wiedzę o rodzimych gatunkach oraz zachęcały najmłodszych uczestników do bliższego poznawania lokalnej przyrody. Istotnym elementem warsztatów było również wykonywanie domków dla dzikich zapylaczy, które pozwoliło w praktyczny sposób pokazać, jak każdy może wspierać owady zapylające i zwiększać różnorodność biologiczną w swoim najbliższym otoczeniu.

Rodzinne warsztaty potwierdziły, że edukacja oparta na praktycznym działaniu stanowi skuteczne narzędzie budowania świadomości ekologicznej. Wspólny udział dzieci, rodziców i opiekunów sprzyjał utrwalaniu wiedzy zdobytej podczas wcześniejszych działań projektowych, wzmacniał odpowiedzialność za środowisko oraz pokazywał, że ochrona przyrody rozpoczyna się od codziennych decyzji i działań podejmowanych na poziomie lokalnym.